Verhalen

Jessy’s verhaal – Van gevangenschap naar hoop

Ze was 22 toen ze bij ons binnenkwam voor een intake.
Een jonge vrouw, zichtbaar moe. Moe van alles wat ze had meegemaakt.

Ze zat vast onder haar pooier, gevangen in een wereld waaruit ontsnappen bijna onmogelijk leek. Daarbij was er ook een verslaving die haar nog steviger vasthield. Maar ergens was er nog een klein sprankje hoop. Hoop dat het anders kon.

Tijdens de intake stelden we vragen. Soms ook kritische vragen.
Wil je echt stoppen met het werk?
Wil je ook werken aan je verslaving?
Ben je bereid de kans te pakken om naar een veilige plek te gaan en opnieuw te beginnen?

Het zijn geen makkelijke vragen. Maar wel belangrijke vragen. Want een veilige plek is meer dan alleen weggaan, het is ook de keuze om een andere toekomst aan te gaan.

Ze luisterde. Antwoordde. En bleef.

Toen we haar uiteindelijk konden vertellen dat ze welkom was op een veilige re-integratieplek, gebeurde er iets wat we niet snel zullen vergeten.

Ze zakte huilend op de grond.
Door haar tranen heen bleef ze maar dezelfde woorden herhalen:

“Is dit echt?
Is dit echt?”

Eindelijk veilig.
Eindelijk hoop.

Dit is waarom we dit werk doen.
Omdat achter elk verhaal een mens zit die verlangt naar vrijheid, veiligheid en een nieuwe kans.

Hoop en perspectief bieden aan hen die dat het hardst nodig hebben!